Wypełnienie druku PIT-2 przez pracownika

 Blok A – Dane płatnika

W pierwszej kolejności należy podać numer PESEL lub NIP, a następnie w bloku A – imię, nazwisko oraz datę urodzenia podatnika.

Blok B – Dane płatnika

W bloku B należy wskazać pełną nazwę płatnika, czyli pracodawcy, zleceniodawcy lub innego podmiotu zobowiązanego do poboru zaliczek na podatek.

Blok C – kwota zmniejszająca podatek

Blok C wypełnia podatnik, który chce korzystać z kwoty zmniejszającej podatek, wskazując jednocześnie jej wysokość stosowaną przez płatnika.
W przypadku kilku rodzajów umów zawartych z tym samym podmiotem, np. umowy o pracę i umowy zlecenia, należy złożyć odrębne oświadczenie PIT-2 dla każdego źródła przychodu. W każdym przypadku warto jednoznacznie określić, którego rodzaju umowy dotyczy oświadczenie.

Blok D – podatnicy pobierający emeryturę lub rentę

Blok D przeznaczony jest m.in. dla osób pobierających emeryturę lub rentę, które chcą ograniczyć lub całkowicie zrezygnować ze stosowania przez organ rentowy kwoty zmniejszającej podatek.
Z tej części korzystają również określone spółdzielnie produkcji rolnej oraz podmioty wypłacające należności ze stosunku pracy w przypadkach wskazanych w przepisach.

Blok E – preferencyjne opodatkowanie

Blok E wypełniają podatnicy zamierzający korzystać z preferencyjnego rozliczenia dochodów – wspólnie z małżonkiem lub jako osoba samotnie wychowująca dziecko.
Należy wskazać wybraną formę rozliczenia oraz przewidywany poziom dochodów, co pozwala płatnikowi odpowiednio ustalić wysokość pobieranych zaliczek.

Blok F – podwyższone koszty uzyskania przychodów

Blok F dotyczy pracowników, którzy mieszkają poza miejscowością, w której znajduje się zakład pracy, i chcą korzystać z podwyższonych kosztów uzyskania przychodów.|
W przypadku zmiany miejsca zamieszkania powodującej utratę prawa do podwyższonych KUP podatnik powinien zaktualizować oświadczenie. W bloku F można również zrezygnować ze stosowania podwyższonych kosztów.

Blok G – wybrane zwolnienia podatkowe

Blok G należy wypełnić w przypadku korzystania z jednej z ulg objętych art. 21 ust. 1 pkt 152–154 ustawy o PIT:

• ulgi na powrót (zaznaczając tę opcję, należy podać lata, w których ulga może być stosowana (ulga ograniczona jest do 4 lat),

• ulgi dla rodzin 4+,

• ulgi dla pracujących seniorów.

W przypadku ulgi na powrót należy dodatkowo wskazać lata, w których podatnik zamierza z niej korzystać.

Blok H – rezygnacja z wybranych ulg i kosztów

W bloku H podatnik może złożyć wniosek o niestosowanie ulgi dla młodych lub pracowniczych kosztów uzyskania przychodów. W przypadku zatrudnienia na podstawie umowy o pracę możliwe jest wskazanie obu opcji.

Blok I – rezygnacja z 50% kosztów uzyskania przychodów

Blok I służy do złożenia wniosku o niestosowanie 50% kosztów uzyskania przychodów, stosowanych m.in. w przypadku działalności twórczej. Po otrzymaniu takiego wniosku płatnik stosuje standardowe koszty uzyskania przychodów.

Blok J – niepobieranie zaliczek na podatek

Blok J przeznaczony jest dla podatników, którzy przewidują, że ich dochody w danym roku nie przekroczą 30 000 zł i w związku z tym chcą złożyć wniosek o niepobieranie zaliczek na podatek.
Wniosek ten należy składać ponownie w każdym roku, ponieważ dotyczy konkretnego roku podatkowego. Jego wycofanie wymaga złożenia odpowiednio uzupełnionego PIT-2.

Blok K – podpis

Na końcu formularza podatnik składa podpis oraz wskazuje datę wypełnienia oświadczenia.